تبلیغات
ایل شاهسون - حکیم تیلیم خان و مهری خانم لوگوی جشنواره وب و موبایل ایران
 
ایل شاهسون
ایل بزرگ شاهسون
درباره وبسایت


با سلام خدمت شما همراهان عزیز وجود یک وبسایت برای ایل بزرگ شاهسون قابل محسوس بود تصمیم گرفتیم با کمک عده ای از فرهیختگان عزیز اولین سایت ایل شاهسون را راه اندازی کنیم به امید اتحاد ایل شاهسون .
درباره ایل شاهسون:شاهسون بغدادی. [سَ وَ نِ بَ] از ایلات تُرک اطراف تهران، ساوه، زرندوگرماب وزنجان و قزوین بوده‌اند که ییلاق‌شان خلجستان و فراهان و قشلاق‌شان ساوه و زرند بوده‌است و در اطراف قزوین به سی طایفه منقسم می‌شدند ... . (جغرافیای سیاسی کیهان ص۱۱۲)
مذهب شاهسون‌های بغدادی از زمان صفوی یا پیش از آن شیعهٔ دوازده امامی بوده‌است. شاهسون‌ها در تغییر مذهب رسمی ایران به شیعه نقش مهمی داشته‌اند.

شاهسون ایل بغدادی ازدو سر شاخه زیر تشکیل شده است :

1 لک

2 آرریخلی .

که هر کدام از این سر شاخه ها دارای طوایفی می باشند .

مجموع طوایف ایل شاهسون بغدادی 32 طایفه به شرح زیر می باشد :

1 قاراقویونلو

2 کوسه لر

3 دلیلر ( دللر )

4 سولدوز

5 یارجانلی

6 حاققی جانلی

7 احمدلی

8 موسولو

9 شرفلی

10 کرملی

11 کله ون

12 موختابند لی ( موخته ون لی )

13 قرنلی ( قرللی )

14 چلبلی

15 ذولفوغارلی

16 کاروانلی

17 اتک باسانلی

18 میغن

19 نیلغاز

20 دوگر

21 قوتولو

22 ساتیلی

23 حوسن خانلی ( حسین خانلی )

24 اینانلی ( ایناللی )

25 الی قوردلو ( علی قوردلو )

26 خیدیرلی

27 قسیملی ( قاسم لو )

28 زیلیق لی

29 قریب لک

30 حسن لی

31 آغ قویونلو

32 دئولته ون

قشلاق این ایل از گوی داغ ( کیلومتر ۵۰ اتوبان قم - تهران ) شروع و تا اطراف شهر ساوه و زرند پراکنده اند

ییلاق این ایل هم اطراف شهرستانهای قروه ، رزن و آوج همدان بوده است.

مدیرسایت :حجت فاتح

ارسال متن و اشعار در تلگرام با شماره :09125550828

مدیر وبسایت : admin blog
نویسندگان
صفحات جانبی
آمار سایت
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

           






تیلیم خان از اهالی «مراغه» ساوه است كه در «موسه للاوا» مسكن گرفته و به دختری از اهالی آنجا دل می بازد. كدخدای ده، مهری –محبوبه تیلیم خان- را به لطایف الحیل از چنگ تیلیم خان بدر آورده، و جزو هدایای خود به نزد صفرخان كه در مقام حكومت ساوه است، می فرستد. تیلیم خان ، ساز عاشقی بر دوش ، در پی محبوبه خود روان می شود و خود را به ساوه می رساند.

 

در منزل صفرخان جشنی برپاست. جوانانی كه مهمان او هستند با مشاهده تیلیم خان وی را جهت ساز زدن به جشن دعوت می كنند. صفرخان مخالف حضور تیلیم خان در جشن است، اما در نهایت جوانان رای خود را عملی می كنند. تیلیم خان از نامردی صفرخان، كه مهری را به دستیاری كدخدا از چنگ او بدر آورده، می گوید:

 

                                    گئددیم گشت ائیله دیم جومله جهانی

 

                                    یاشیمی یئتردیم دوخسانه حئیف

 

                                    جوان عومروم اوگون بر باد ائیله دیم

 

                                    بیلمه دیم قدرینی من اونا حئیف

 

                                    گوهرشیناس اولان خر مهره آلماز

 

                                    قیزیل شیكسته سی قییمه دده ن قالماز

 

                                    ائحتیقام لی  ده رده   دوشه ن  ساغالماز

 

                                    حكیم  سه ن  ائیله مه  ده رمانه  حئیف

 

                                    گونگول هر جایی ی نان  ویرما سه ن  حرفه

 

                                    خیرسی نان  جووالاگیرمه گ   نه صرفه؟

 

                                    بیر نمك نشناسا آچما گول سیرفا

 

                                    هم نمك ضای اولو هم نانا حئیف

 

                                    توتارسای  تودگونان بیر  په گ  دامانی

 

                                    سیوره سه ی  سئوگینه ن  صاحیب زامانی

 

                                    بیر كس كی  بیلمه سین   یاخچی یامانی

 

                                    آدینی چاغیرما اینسانه حئیف

 

                                    تیلیم خان سوزله رین   دئیین  سایی نان

 

                                    گویول  گئد  اوتور  اوز  همتایی نان

 

                                    توكه ددیم عومرومو بیر هر جایی ی نان

 

                                    نیسبه د  وئردیم  آدین  اینسانه  حئیف

 

جوانان حاضر در مهمانی با شنیدن اشعار تیلیم خان نسبت به صفرخان معترض می شوند و عملكرد او را زشت می شمارند. صفرخان می گوید: « حال كه چنین شد، تیلیم خان بایددر توصیف اندام مهری از سر تا پا شعری بگوید. اگر شعر او با واقعیت منطبق شود، مهری از آن اوست و گرنه باید تنبیه شود.»

 تیلیم خان می پذیرد و ساز خود را به دست گرفته و چنین می خواند:

 

                                    سه ریی  خونكار ،  زیلفیی قولوبه توران

 

                                    حوگم ائیله سه  هه ر  بیر یانه گه ره گ دی

 

                                    آدیی عظیم الشان زوهره موشته ری

 

                                    هیجرانی ته شریفیی بیزه گه ره گ دی

 

                                    ساچلاریی توكولوب قدده سه ره سه ر

 

                                    من سه نه ماییلام قراریم كه سه ر

 

                                    او قارا تئل له ریی   سونبول تك اسه ر

 

                                    گون به گون اولارا شانه  گه ره گ دی

 

                                    قاباغیی قافلادی ، قاشلاریی عئینی

 

                                    فیتنه انگیز اولوب قورره تولعئینی

 

                                    حئجیبییی جلاددی چه گمه زله دئینی

 

                                    مه نی باتیرسادا قانه گه ره گ دی

 

                                    قولاخلاریی آلچاخ گه پله ر  ائشیدی          

 

                                    یانقاخ لاریی  قیزیل گولون  پوشودو

 

                                    دیلیی شكر دوداغیی قندباشی دی

 

                                    یئریشی كبك خندانه گه رگ دی

 

                                    آغزیی نا دیشله ریی گوهه رین شاهی

 

                                    دیلیی دیچ آپارسا ماهی دیر ماهی

 

                                    زینه خدانیی سیب دی، گردن صوراحی

 

                                    قولاچ قول لار بو مسكینه گه ره گ دی

 

                                    ایكی چیینیی حوری یینه ن قیلماننی

 

                                    ایكی قولوی بویوران الیی یازان نی

 

                                    اون ال بارماخلاریی خویو خه زان نی

 

                                    ائله  شئی له ر  قه له مدانه  گه ره گ دی

 

                                    موباره ك  ایلغیمیی   ته ختی   سولئیمان

 

                                    سینه ی برف ایچیننه   كوه ساوالان

 

                                    آغ  سینه ی نه  بیر جود نار ارجوستان

 

                                    ائله نارلار  بیمار جانه گه ره گ دی

 

                                    گوبه گیی فینجان دیر  او بئلی اینچه

 

                                    بویون حدی جه  دیر كیم  اوننان گیچه

 

                                    قاپیی دا  دربانام  اوزوم  قول به چه

 

                                    من  ته كی  قول  سه ن  جانانه  گه ره گ دی

 

                                    شیكه م  روسی یام  چه كه ره م  آهی

 

                                    ایچیننه  دولانان ماهی  دیر  ماهی

 

                                    جه سه تیننه گه زه ر .......

 

                                    اونون دارغالیغی بیزه گه ره گ دی

 

                                    ایكی  شئین  دییه بیلمه م  بلادی

 

                                    ایكی بودو نوقرایی نان  طالادی

 

                                    ایكی دیزی ایكی دسته لالادی

 

                                    قه له مه سی  چوب گولشانه گه ره گ دی

 

                                    توببوخ لاریی گول لو  دابانیی گولچه

 

                                    مه نیم تگ فقیره پنجره اولچه

 

                                    خاكی  بارماخلاریی  گوزومه  میلچه

 

                                    دیرناخلاریی  سورمه دانه   گه ره گ دی

 

                                    مهری خانیم  سه ن  چوخ  عجاییب سن

 

                                    تیلیم خانین  نه ظه رین  غاییب سن

 

                                    بافا  دفترینه  ده ه  سالماییب سان

 

                                    هه له  سه نه   مكتب خانه  گه ره گ دی.

 

           

           

 

همین كه اشعار تیلیم خان پایان می پذیرد، خانم قابله می رود و اندام مهری خانم را ملاحظه می كند و تائید می كندكه اشعار تیلیم خان منطبق با اوصافی است كه در مهری خانم وجود دارد.

 

شب فرا می رسد. همه در منزل صفر خان می خوابند. تیلیم خان نیز به امید این كه فردا محبوبش را فرا چنگ آورده و به روستای خویش باز خواهد گشت، به خوابی خوش فرو می رود.

 

اما بازی سرنوشت چیزی جز آنچه را كه او انتظار برآورده شدنش را دارد، به روی صحنه می آورد.

 

صفرخان ، مهری را به برادر خود صفی خان می دهد و از او می خواهد كه شبانگاه به مقصد شیراز حركت كند. صفی خان نیز همان كار را می كند و پس از رسیدن به شیراز با مهری ازدواج كرده و پس از چند سال از او صاحب دو پسر می شود.

 

اما تیلیم خان سحرگاهان كه از خواب بپا می خیزد و جای مهری را در خانه صفرخان خالی می بیند، سر به كوه و دشت می گذارد و پس از مدتی، بی قرار از هجران یار، تمام دارایی اش را می فروشد و با ابتیاع چند درازگوش، نمك فروشی پیشه كرده و در پی یار روانه شیراز می شود.

 

در شیراز، پس از اندك زمانی آوازه او به عنوان یك « عاشق» بلند شده و از او برای شركت در مجالس جشن بزرگان شهر دعوت می شود.

 

روزی جوانان شیرازی او را به جشنی كه در خانه صفی خان برپاست، دعوت می كنند و علی رغم میل صفی خان از او می خواهند كه بخواند. تیلیم عقده گشایی كرده و از گذشته می خواند:

 

                                    هئی آقالار گه لین  تعریف ائیله ییم

 

                                    بیر گولونه ن  باهار  اولماز  یاز  اولماز

 

                                    روشوه ت خور  حوكومه ت  طماع  كدخودا

 

                                    قییاماد  گونون نه  سرافراز  اولماز

 

                                    مئیدان نا  دورالمه ز  هه ربیغی  بورما

 

                                    كودو ده  بار  اولماز، سویو دده خورما

 

                                    آلیجی ته رلاننی  قوش لار  دورنا

 

                                    آلا  قارقا  گوله  گیرسه  غاز  اولماز

 

                                    یابی نی  چه گ مئیین  بیده و  یئرینه سوودییه

 

                                    موشكیل  بیلین  دوشمان  اوسته  هووددیه

 

                                    آغاش دان ته ننیر  اولماز،  كورددهن  اولیا

 

                                    مو خه ننه د    ده    كرم، داش دا  توز  اولماز

 

                                    هه ر  حاجا  گیده نه  دیمه زله  حاجی

 

                                    باشینا  قویوب دو  كه یانی  تاجی

 

                                    بیر  كرك  اوسته  بیته ن  ایری  آغاجی

 

                                    سیمسار  اونو  سیمه  چه گسه  دوز  اولماز

 

                                    گیده ن  بازیرگان نی،  گه له ن نی  خوجا

 

                                    خبر  آلمئییب دی  احوالینی  نیجه

 

                                    «تیلیم» حق  سوزله ریی  سئوله مه  بیجا

 

                                    مهری  قیرخ یاشی وار   داها  قیز  اولماز

 

صفی خان كه با شنیدن اشعار تیلیم متوجه او شده است، خطاب به وی می گوید: «خانه ات خراب شود. آبروی مرا بردی.» من اكنون دو پسر از مهری دارم، دست از سرم  بردار.»

 

تیلیم خان می گوید: « در واقع تصمیم داشتم همین كار را بكنم. اما اكنون كه سخن از پسرانت به میان آوردی بگذار شعری برایت بخوانم.» تیلیم خان باز در اینجا ساز خود را به سینه نهاده و چنین می خواند:

 

                                    عندلیب اولمایان یئرده

 

                                    گویول  گولشانی  نئینه ر  سه ن

 

                                    بیر باهار  كی  خوشكا  گه له

 

                                    باغی  بوستانی  نئینه ر  سه ن

 

                                    عازرئییل قارشیی آلاننا

 

                                    جانییا  چنگك  سالاننا

 

                                    گوزله ریی  سفید  چالاننا

 

                                    مالی  دونیه نی نئینه ر  سه ن

 

                                    انكیر  مونكیر  گه له ن  یئرده

 

                                    سوال  جاواب  اولان  یئرده

 

                                    شاهی  مردان  دوران  یئرده

 

                                    سولطان  و  خانی  نئینه ر سه ن

 

                                    هئچ  گووه ن مه  سه ن  مالی یا

 

                                    دونوب  باخما  اولادی یا

 

                                    اوله ن نه  چادماز   دادی یا

 

                                    رشید  اوغلانی  نئینه ر  سه ن

 

                                    «تیلیم»  دییه ر  بو  زامانا

 

                                    دونیه  قالماز  سولئیمانا

 

                                    ساد  مالیی نان  وئر  ایمانا

 

                                    ایمانسیز  جانی  نئینه ر  سه ن.

 

مجلس جشن به پایان می رسد اما داستان عشق بی سرانجام تیلیم خان وقتی خاتمه می یابد كه او با ازدواج با خواهر صفی خان به ماجرای عشقی خود نقطه پایان می گذارد.